පාර කියන්නෑ තෝනෙන්... පාර තියන්නෑ කෙවිටෙන්...

'යං දුන්නිමිත්තං අවමංගලංච
යෝ චා මනාපො සකුණස්ස සද්දො
පාපග්ගහො දුස්සුපිනං අකන්තං
බුද්ධානුභාවෙන විනාසමෙන්තු...'

...හැඟවෙන්නේ නිදාසිටියා ඇති බවය. පිරිත් දේසනාව ඉවර වෙන වෙලාව ඇ‍ඳෙන් බැසීමට වේලාවයි... 'දවසේ සිතුවිළි' කථාව යයි නම් එහි තේරුම අවදිවන්න පමාවී ඇති බවයි..  'දවසේ සිතුවිළි' කුමන ආගමක් පසුබිමේ වුවද අඩනින්දේ සිට පවා ඇසීමට ප්‍රියමනාප ස්වරයකින් දේශනා කරනු ලබයි... ගාට ගාට කුස්සියට එනවිට ගිනිදැල් පසුබිමෙහි අම්මා ලහි ලහියේ උදේ ආහාර පිලියෙල කරයි... දත්බේත් නැතිනම් අඟුරු කැල්ලක් හා ලුණු ඩිංගක් මේසේ කොණක තැබීමට ඇයට අමතක නොවේ...

'..... අරුණ කිරණ ගී තීරයක ආරම්භයයි....' 

දැන් ඉතින් යමක් ගිලදමා පොත් බෑගයද ගෙන එළියට බැසීමට කාලයයි....
වෙලාව ඔබවෙත ගෙන එන ඩයලොග් වෙතින් වත් දවසම ප්‍රබෝධයෙන් ගතකිරීමට චතුරිකාට උපකාරී වූ නෙස්ටොමොල්ට් වෙතින් වත් අරුණෝදයේ රිද්මයට බාධාවක් නැත...

ඒ වෙනුවට...

'අරුණ කිරණ සැලී සැලී - හෙළ දෙරණම පණ පෙවී
නැගෙන දැයට උරදීදී - පිබිදෙව් පිබිදෙව් හෙළ දරුවෙණී..'  

ලෙසින් සෙනෙහෙබර ඇරයුමකි......

එසේත් නැත්නම්  'ඈත ගමේ සරු පස පෙරළන්නට යන....' දයාබර සවාමි පුරුෂයකුගේ උදාන ගීයකි...

ඒ සියල්ලම රස විඳීමට ලැබුණේ සොච්චම් කාලයකි...

'කැලණි පාලම' නාටකයේ මෙච්චර පුෂ්ටිමත් සරීරයක් ලැබුණේ කෙසේද යැයි ගංවතුර ආධාර නියාමක 'පාලම් වැසියෙකු'ගෙන් ඇසූවිට හේ පවසන්නේ 'උදේම නැගිටල හන්දියේ වෑර්ලස් එකේ චූන් එකට අතපය ඇඹරීමෙන්..' බවය... එබඳු 'චූන්' ධර්මිෂ්ඨ සමාජයකට ඇවැසි 'තුමුල බලැති ගිජිඳුන්' බිහිකිරීමට මහෝපකාරී වියහැකියයි ඒවායේ නිර්මාපකයින් සිතුවා විය හැක...

අදද 'අරුණ උදාවෙයි.. දිනිදු සිනාසෙයි...' ඒත් ඒ ඔච්චමට යැයි මට හිතේ...
කොහේ හෝ තැනක පෙර දිනයේදී තමාගේ හෙදර එකතු වූ කුණු මල්ල අතෑර, මාරු සල්ලි සමග සටනට එන කොන්දොස්තර වෙත මූණ දීමට සූදානම් විය යුතුය...
'පේස්ට්‍රී' කඩය ඇර නැත්නම් වාහන වල යන්නවුන්ගේ උදය ආහාරය හබක් වේ... සියලු දෙනාම බලවත් වූ ජවයකින් යුතුව එළියට බසී..... කුමකටද?

'අරුන්දතී - තාරකාව සේ දිලී දිලී
නුවන්පෙති - විදා බලා නොව මැලී මැලී
බ්‍රහස්පති - නැණින් යොවුන් සිත් බැඳී බැඳී
දවස්පති - රුවින් සිනාසෙයි නැගී නැගී..'

ඒ සිනාවෙමින් අසන්නේද 'ඔබ මේ දුවන්නේ කොහේද...?' කියාය....

ගීයකින් පමණක් දැයක් ගොඩනංවාලිය නොහැකි බව දනිමි... ඒත් පසුබිමින් ඇසෙනා මෙවන් ගීයක් ඔබේ හෘද සාක්ෂිය කුළුගන්වා නොලයිද?

'නිදහස් අදහස් - දැයට පොවා
නිවහල් සිතිවිළි - බසට කවා
දෙස බස ‍රැස වැඩූ.... නියාමක වී
ජන යුගයේ... ජන යුගයේ...'

ඒ එසේ නම්, ඒවා අසා, ඒවායින් පිබිද උදම්වුණු දූ පුතුන් හට කුමක් විණිද???

ඉල්ලා සිටියේ මේ පමණි....

'පුතුනේ මේ  ඔබ ඉපදුන දේශය
ඔබ වෙනුවෙන් බිහිවුණ ජය භූමිය
‍රැක ගන්නට ඒ පින්බර දේශය
ඔබේ ශ්‍රමය පුත දිය යුතු වේමය..'

එය ලබාදෙන්නට එක් පරපුරකට නොහැකිවිණි... යෂ්ටිය හුවමාරු නොවිණි... එතනින් එහා සිදුවූයේ කුමක්ද යන්න තම තම නැණ පමණින් විචාරය කර ගත හැක...

'අරුණාලෝකය අතරේ - හෙට නවලෝකය ඉදිවේ..' යනුවෙන් බලා සිටි අපට ලැබී ඇත්නම් ලැබී ඇත්තේ එනමින් ඉදිවුණු පෞද්ගලික රෝහල් සංකීර්ණයක් පමණි....

මිනිසුන් විවිධ දේ එකතු කරයි... පැරණි මුද්දර, කාසි, රට රටවල මුදල් ඒ අතරින් බොහෝ ජනප්‍රියය... මමද පැරණි ගී එකතු කරමි... අතීතයේ ලැබූ සරල ආශ්වාදයන් නැවත විඳීමේ මග පෙන්වන තාරකා දොර‍ටු ලෙස මා, ඒ දකිමි... ඔබටත් රුචි නම් ගොහින් එන්න...‍ තෝනෙන් පාර කීම හෝ කෙවිටෙන් පිටෙහි පාර තබා මග කීම මිනිසත් කමට නිගාවකි....!!!!


කැමති ගීයක් බාගන්න...
සිංදු සියල්ල එකවර බාගන්න [111 MB ගොණුවකි]...
ගී පොත බාගන්න...
Read More!

යුග්ම තාරකා දිලිසෙන ලස්සන දෑසේ...

යුග්ම තාරකා දිලිසෙන ලස්සන දෑසේ...
පුංචි වසන්තයක් හැංගිලා..

සවන් මැදින් සීණු හඬක් හදට රිංගලා
අවිහිංසක ලොවක් නැංවිලා..

හිමාලයද ටජ්මහලද ඕනේ..

සූකිරියෙන් මාළිගාද ඕනේ...
ඇත්තෙන් මොනවද ඔයාට ඕනේ..
තරහ ගන්න එපා හිච්චි නෝනේ...

අංජනමක් බලව ගන්න ඕනේ...
හොරේ මොකද අල්ලගන්න ඕනේ...
සැනසීමක් ලබාදෙන්න ඕනේ..
ඇහැ පියාන නිදාගන්න ඕනේ...


ඕන්නම් බාගන්න....


1964 තිරගතවූ දෝස්ති චිත්‍රපටිය ඇසුරෙන් 1971 දී නිපදවූ 'කළණ මිතුරෝ'චිත්‍රපටියේ ගීයකි....
Read More!

රන්දෝ මං නුඹ හන්දා...

කන්දේ රන් සඳ උන්නා...
හැංගී රන් තරු උන්නා...
රන්දෝ මං නුඹ හන්දා...
කන්දේ පාමුල උන්නා....

සැලෙනා කහ මල් ඉත්තෙන්...
පෙණුනා
නුඹෙ අත රන්වන්....
හඬනා බඹරුන් තැන් තැන්...
ඇසුණා නුඹෙ ගී ලන්දෙන්....
දු‍ටුවා මං නුඹ නින්දෙන්....
එනවා බැහැගෙන කන්දෙන්....
පිපුනා මදු මල් බැද්දෙන්....
හැඬුවා මොණරුන් සද්දෙන්

බැන්දෙ ගෙවැට කවුරුන්...
ඉන්නේ තනියට කවුරුන්....
ගන්නේ ආදර කවුරුන්....
දුන්නේ මට දුක කවුරුන්....
හැංගී රන් සඳ යන්නා....
හැංගී රන් තරු යන්නා...
රන්දෝ මං නුඹ හන්දා...
ගම දා යන්නට යන්නා....


Read More!

බඹර සිහිනයෙක....

නින්දෙන් අවදිවූයේ විසිලු සහගත සිහිනයක අවසානයේදීය..
දකුණු කකුලේ ඉහල ගැටිති පහක් හයක් මතුව ඇති අතර එය පෙන්වූ වෛද්‍යවරයා කීවේ එය ඔඩු දිවූ පිළිකාවක් බවය...
තරුණයන් මේවා කියූ විට කියන්නේ  "අයියට හීනෙන් ගොක්කොල පේනවද...?" කියාය

ගෙවුණු සතියේ 'කිලිටි වූ රෙදි' සෝදන යන්ත්‍රයට දමා අවුත් තේ එකක් සාදා ගෙන සුපුරුදු ලෙස 'start' බොත්තම එබීමි...

JP, Pinch Point නැමැති බ්ලොගය ලියන්නේ 2007 බඳු ඈත කාලයක සිටය - දීර්ඝ කාලයක් බ්ලොග් ලියන මා දන්නා අනෙකා පැතුම් හේරත්ය. මේ දෙකම නිසල විලක අසිරි මගේ සිත්හි මවයි...

JP මෙවර ලියා ඇති සටහන මගේ බොහෝ සිත් ගති. ඒ සටහන් පොත් ගැන සටහනෙකි. ඇතෑරුණු අතීත මතක සටහන් වලට එබීමට සටහන් පොත් කදිම ද්වාරයකි.. සෝදන යන්ත්‍රයෙන් ලැබෙන්නේ පිරිසිදු වූ රෙදි වුවද සටහන් පොතේ සටහන්ව ඇති මතකයන් ගෙන් සිත එසේ පිරිසිදු කරගත හැකිද???

ජනේලයෙන් එපිට පෙනෙන අහස්කුස දෙසැම්බරය ලංවන විට මණස්කාන්ත දසුන් මවයි...
අබුඩාබියේ  අහස  'වලාකුලක් නැති අහසක් ඈතින් දු‍ටුවා' ගීය නිතරම සිහි කැඳවයි....
උඳුවප් හීතල සමග වලාකුළු, ගෙවුණු වසරේ අහසේ පාළුව මකන්නට මෙන් හෙමින් හෙමින් එක් රොක් වේ..
තත්පරයෙන් තත්පරය වෙනස්වන පැහැයත් රූ රටාත් අහසේ මවන අනේක දසුන් ග්‍රහණය කරගැනීමට කැමරාවක් ලඟ නැත...ඒත් ඒ හදන්නේද ඒ දසුන ජීවත්වන හැමදා තමා සතු කරගැනීමට නොවේද?
ඒ සොඳුරු බව එලෙසින් විඳ, ඒ එතන දමා එන්නට, සිතක් සකස් කරගන්නේ කවදාද...??

'ලොවක් බලන්නට හිමිවූ දෙනෙතින්, දෙනයන..' හඳුනා ගත යුතුය.. නැවත සිතා බැලීමකට හොඳ දවසකි...
එලාමය හැඬවෙන්නේ කිලිටි රෙදි ටික පිරිසිදු වී ඇති බව දන්වන්නට විය යුතුය..
බඹර සිහිනයෙක, සුරංගනා වතක ගැලී ඉන්නට වෙලාවක් නැත...
කලයුතු වැඩ බොහෝ ඇත...

Read More!

සිරිකත එන මග ලා තණ ගොබ මත පිණිකැට අතුරාලා...

ලංකාවේ සංගීත සම්භවය සොයා ගිය සී ද එස් කුලතිලකයන් මහා ගවේෂණයකට පසුව එනමින්ම පොතක් පල කර නවතින්නේ නැත. ඒ ඇසුරින් හේ නිර්මාණකරණයේද යෙදෙන්නේය. ඒ දල්වන පහන් එළි නව නිර්මණකරුවන්ට එලිදැක්වූවා පමණක් යැයි මම නොසිතමි. නිර්මාණකරණයේ යෙදීමට පෙර ශාස්ත්‍රයට අමතරව ඒ ශාස්ත්‍රයන් බිහිවූ පසුබිමද හැදැරීමේ වටිනාකමද ඒ හා සමානව ඔහු කියාදෙයි. නිර්මාණ බිහිකරන්නේ කා වෙනුවෙන්ද යන්න, ගබ්සාව, දැවැද්ද, දේව-අදේව වාදය වැනි පිළුණු මාතෘකා වුවද පෙට්ටගම් ඇවිස්සීමෙන් අහඹු ලෙස වටිනා දෑ හම්බ නොවන්නේද නොවේ. ගුණදාස කපුගේ ගේ හඬෙහි මා දකින විසේසයකි. පොඩියක් එහා මෙහා කරගෙන ඒ හඬ අපේම හඬක් කරගත හැකි ඉඩ කඩ ඉතා  වැඩිය. 'අඳුරේ ඉන්නෙමි ලොවම එපාවී..' සිට 'සි‍ටු කුමාරියේ නුඹට සීත අගුනයි...' හරහා  ඕනැම ගීයක් සෘතියේ පිහිටා හෝ නැතිව අනායාසයකින් අපටම ගායනා කල හැකිය. ඒ හා සමාන හඬක් මීලඟට ඇත්තේ සේනානායක වෙහෙරලියැද්දයන්ටය. නිර්මාණකරනයේ යෙදෙන්නට පෙරම විකිනෙන්නට පටන් ගත් නිසා දෙවැනුව කී හඬ පොදු ජනයාගෙන් ඉවත්ව ඇතැයි හඟිමි. 'නංගීට බැඳපු මල් වියන..' පමණක් ඉතිරිව ඇත...
කලා විචාරය ගැන මා දන්නා අලබෝලයක් නැත. මම රසිකයෙක් පමණක්ම වෙමි. විචරකයා යනු නිර්මාණය රස විඳීමට උත්තේජනයක් ලබාදෙන්නෙකුයැයි  කදිම නිර්වචනයක් සහෝදර බ්ලොග් කරුවකු වන නලීන් දිල්රුක්ෂ කියා තිබුණි. රස විඳීමේ දී සිතන පතන දෑ බෙදාහදා ගැනීම ආනන්දයෙන් ප්‍රඥවට යා හැකි තවත් ක්‍රමයකි.

ඔපෙරාව යනු ගීත නාටක බව අසා ඇත්තෙමි. ලංකාවේ ගීත නාටක කලාවක් තිබුණාදැයි ඇසුවොත් ඔපෙරා ගැන සිතා නම් උත්තර බැඳීමට බැරිය. එහෙත් දෙපානෝ, මූදු පුත්තු ඇසුරෙන් නම් එවන් ඔපෙරා හා ඊටත් කලින් සන්නි යකුමේ, කොහොඹා කංකාරීයේ ඉඳන් මනමේ නාඩගම දක්වාම මටනම් ගීත නාටක ඇත. බෙදා වෙන්කිරීම් ශාස්ත්‍රඥාණය ඇත්තවුන්ට හා විචාරකයින්ට භාර කරමු. අපට 'ඔපෙරා' වචනය නිර්මාණත් සමඟ හඳුන්වාදෙන්නේ ආචාර්‍ය කේමදාසයන්ය. 'කැන්ටාටා' යන වචනයත් ඊට පසු හෙතෙම හඳුන්වාදුන්නා මතකය.

ඊට බොහෝ කලකට පෙර එනම් 1963 දක්වා පෙර කාලයක කේමදාසයන් නිමැවූ 'කැලෑමල්' ගීත නාටකයේ ගීත පබැඳුම් කිහිපයකට, විමලවීර පෙරේරා නම් තරුණයෙක් සහභාගී වෙයි. ඔහු අල්ලපු ගමේ ජී. එච්. පෙරේරා කවීන්ද්‍රයානන්ගේ බාල පුතුය. පවුලේ ජ්‍යේෂ්ඨයා විමලසිරි පෙරේරා වන අතර ඔහුද සරසවියේ ආරම්භක කතුවරයෙක් වී ඇත. 1963 කැලෑමල් ගීත නාටකය නිපදවූ කේමදාසයන් ඊට සැහෙන කලකට පසුව ඔපෙරාවක් නිමැවීම වෙසෙසින්ම පැසසියයුතුය. තම නිර්මාණ බැංකුව හි‍ඳෙන්නට පෙර හේ පටන් ගත් තැනින් ඉදිරියටම ගිරි දුර්ග තරණය කර රටේ ජනතාවට පල නෙලා දෙමින්ම, ඔහුගේ ගමන ගොස් ඇත. නමුත් 1963 දී ඔහු කැන්ටාටාවක් නිමැවූවානම් [ඒ පරිචය එවකට ඔහුට ගුත්තිල පඬිට ලැබුණු ගුලි මෙන් ලැබුණායැයි මොහොතකට සිතමු] ඒ කෙසේ ජනයා වැලඳ ගනුදැයි සිතීම භින්න රුචියුත් ඔබට භාර කරමි.

විමලවීර මහත්තයා ගැන කථා කිරීම ආශ්වාදජනකය. මාලිනී ෆොන්සේකා මුලින්ම රඟපෑ චිත්‍රපටිය පුංචි බබාය. තොරානා සමාගම එහි හොඳ කොපියක් වෙලඳ පලට නිකුත් කොට ඇත. මනරම් ගී ගොන්නකින් සමන්විත එහි තිර රචකයාද විමලසිරි මහත්තයාය.
"ඉතාලි නැ‍ටුමක් තොගෙන් නටාපිය උඩරට නැ‍ටුමක් මගෙන් නටන්නම්
බිංකුණ්ඩෝ ‍තෝ පොතෙන් නටාපිය මං මගෙ තාලෙට හිතෙන් නටන්නම්
තොත් නටාපිය මාත් නටන්නම් බිංකුණ්ඩෝ බොල බිංකුණ්ඩෝ..."
ගීයද ඔහුගේ කදිම නිමැවුමකි..

අද පලකරන මේ ගීය පාන්දරක අසිරිය ගැන කියාපාන්නකි... මගේ සිත් ගත් යෙදුම නම් 'තණ කොල' නොකියා 'තණ ගොබ' යැයි කීමය... පරිසරය ගැන අපූරු හැඟීමක් රචකයාට තිබී ඇත. කේමදාසයන්ගේ සංගීත මුසුවේ පසුබිමින් අසෙන බෙර නදත් කඩින් කඩ හැඬවෙන වයලීනයත් මේ ගීය කීවතාවක් අසුවද එපා නොවේයැයි සිතීමට කාරණාය. ධර්මදාස වල්පොලයන්ගේ හඬ තාරුණ්‍යයෙන් පිරී ඇත්තේය. මේ නිර්මාණකරනයට බට සියල්ලන්ගේම තුරුණු බව අරුණෝද වැණුමකින් හෙලිකලා වැණිය.

උදෙන්ම නැගිට, හිස්බඩ වතුර කෝප්ප දෙක තුනක් හෝ බී, වැසිකිලියට ගොස් බඩ නිදහස් කරගන්නා අද දවසේ තරුණ නිර්මාණකරුවනුත් එවන් අරුණෝදයක විශ්මය දකිත්නම් අපේ දරුවන් හැබෑම වාසනාවන්තයන්ය..!

සිරිකත එන මග ලා තණ ගොබ මත පිණිකැට අතුරාලා...
පිරිවර කඳුගැට ඈතින් හිනැහෙයි - මිහිදුම් සළු පොරවාලා...
හිරු‍රැස් කැටිවෙනවා - ජෝතිය දිලිසෙනවා...
තොල්පෙති පොපියනවා - සිරිදුව හිනැහෙනවා...

රතු සියපතෙකින් නිල් මහනෙලකින් කෙමියට පැණි පිරිලා...
මීමැසි තුඩකින් කඩිසර වැඩෙකින් ඒ පැණි මී පැණි වීලා...
පෙල පෙති පෙළගැසිලා - රජ පෙරහැර යනවා...
සිලිසිලි හඬ නංවා - රහසක් මුමුණනවා...

අඹ දළු ලෙලවා නෙක මල් නලවා සීත සුලං හමලා...
ජය සක පිඹලා වෙණ තත වයලා - හේවිසි බෙර හඬවාලා...
සිරිකත කැඳවනවා - ඇය පෙර මග එනවා...
සිලි සිලි හඬ දීලා - මගේ ගම පිබිදෙනවා...

ගීතය අහන්න... ඕන්නම් බාගන්න....
Read More!
 
Blogger Wordpress Gadgets