Showing posts with label තිලකා රණසිංහ. Show all posts
Showing posts with label තිලකා රණසිංහ. Show all posts

පාළුව තනිකම පාවීලා වැහිවලාවේ...

සාමන්‍යයෙන් කියන්නේ "මගේ හදට තුරුලුවෙන්න..." කියලනේ... ඒත් මේකේ තියෙන්නේ "මා කුස තුරුලට..." කියලයි. මේ ගීය අහන වාරයක් පාසා ඇගේ කුලුණුබර වත මතක් වෙලා මගේ ඇස් තෙත් වෙනවා... මවක් සේ මා කරන කියනා දෑ සෙනෙහසින් ඉවසුවානම් ඒ ඈ පමණමයි... මම ඇගෙන් කැමැත්ත විමසපු මුල් වතාවේ ඈ කල් ඉල්ලුවා... විරාමය ඉවරවූ පසු ඉල්ලීම ප්‍රතික්ශේප වුනා... මම පිස්සෙක් වගේ පට්ට පාන්දර වැව් කන්ඩිය උඩ ඈ එනතුරු ‍රැක හිටියා... මාව දැක්ක ඈ විශ්මයට පත්වුනා... එදින දවසම මා ඇයට කරුනු කීවා... එදා හැන්දෑවේ ඉර බැහැල ගියාට මගේ ජීවිතයට අලුත් ඉරක් පෑයුවා... කරුණාබර ඒ සිත මට මතුජාතිත් වාසනාවන්... මේ ගීය කියන්නේ තිලකා රණසිංහ... නාරද දිසාසේකරයන්ගේ අද‍රැති බිරිඳ... අගේ කටහඬ අමුතුයි... අනෝමා රාසපුත්‍ර නැමැති ගායිකාවගේ වාගේ...

පාළුව තනිකම පාවීලා වැහිවලාවේ...
මා හද අඹරට පායාලා පුන් සඳක් වාගේ..
ආදර සෙනෙහස නංවාලා සිතට සුව සහනේ...
මා කුස තුරුළට ලංවීලා හිනැහියන් සිතුසේ..

වියැළුන කතරේ කොඳමල් වැස්සේ පිපුන මල නුඹගේ...
ඉහිරුණු කඳුලේ හදතුල සුසුමේ මිහිර මට නුඹවේ...
පිවිතුරු සෙනෙහස පවසන මදහස රකිමි ඔබ දෙතොලේ...

ඉඳහිට හෙලනා පොඩි කඳුලැල්ලත් රසය නොම හන්දා...
ගත සිත දවනා සෝගිනි දැල්ලත් සුවඳ නොම හන්දා
නුඹ මා සරණට මා නුඹ සරණට දෙදෙන ඇති හන්දා...
දෙදෙන ඇති හන්දා...

ගීතය අහන්න... ඕන්නම් බාගන්න... ඔබේ සිතැඟිත් සටහන් කරලා යන්න..
Read More!
 
Blogger Wordpress Gadgets