සමන් පොකුර, මැණික් කැටය, හංස ධේනුවේ...

"සුභා කියා මා ඔබ අමතන්නද
ස්වර්ණමාලි ලෙස ඔබ අමතන්නද
මට නම් නොහැ‍ඟෙන්නේ
කොහොම ඇමතුවත්
ඒ හා සැස‍ඳෙන ඔබේ රුවින්
භවය පුරා මා සුවපත් වන්නේ...."

පුන්සිරි සොයිසා ගයන්නේ නම් එහෙමයි...

භාෂණයේදී සියල්ලන්ම 100% විවෘත නොවූවත් පිරිමින් යමක් කීවම, ඒ කී දෑට සියයට පණහට එහාවත් බර ගතියක් තියනව කියලයි මට හිතෙන්නේ... පරිගණක ආධාරයෙන් මැන තීරණය දෙන තුන්වන විනිසුරුවෙක් හරහා නොකීවත් එදිනෙදා සංවාදයන්වලදී මේ ගතිය 'මොනවට පෙනේ' කීවොත් විරුද්ධ පාර්ශවය අවි අමෝරා ගනීවිද...??

මිතුරෙකුට දුරකථන ඇමතුමක් ගත්තම පසුබිමින් ඒ සංවාදයට මැදිහත් වන ඔහුගේ බිරින්දෑගේ හඬ නම් සවනප්‍රිය ඩෙසිබල් සමූහයක් නෙවේමය... අර අසරණයා කන් දෙකකින් දෙකක් අසා දෙපැත්තටම උත්තර දෙන්නේ කොහොමද....? "මම නැතිව එයාට මුකුත් කරගන්න බෑ..." කීවද එවන් බොහෝ අවස්ථාවක ගෙදර වැඩකටයුතු බොහොමයක් කෙරෙන්නේ පිරිමියා අතිනි...

බිරින්දෑවරු සෑමියන්ගේ ගුණ(?)දොස් වනන අවස්ථා නිතැතින්ම කණ වැටී ඇත්තේ දරුවන්ගේ ගුරු දෙගුරු හමුවීම් අතර වාරයේය... අතලොස්සක් හැර පිරිසකට 'එයාට නම් මොකද...!' යන්න 'ඕම් ශාන්තී..' බඳු මන්ත්‍රයකි.. ඇතැමෙකුට සැමියා ත්‍යාගයක් ගෙනැවිත් දුනහොත් ඒ යටි අරමුණකටය... එසේත් නැත්නම් ඒ කාර්‍යාලයේ ක්‍රීඩා තරඟයකට සති අන්තයේ යාමට අර ඇඳීමකි... මනඃකල්පිත සුපිරි සැමියෙකු, බිරිඳකට ගොතන කව් ගී පමණක් ඒ සාකච්ඡා වල රැව් පිළිරැව්දේ.... සාජහාන් රජ ඔවුනගේ වීරයාය... උතුරා පිරී යන ආදරය වෙනුවෙන්, විවිධ නම් වලින් ඈ ඇමතූ, කල හැකි සියල්ල ඈ වෙනුවෙන් කල අසරණයෙකුට ලැබුණ පිළිතුරකි මේ...

සමන් පොකුර, මැණික් කැටය, හංස ධේනුවේ...
මෙවන් වදන් වලින් මොටද මා අමතන්නේ...
මිනිස් ලඳකි ආදරයෙනි ඔබ ලඟ ඉන්නේ...

සුරංගනා කථා වලින් පලක් නැත ප්‍රියේ
බදුරු ඝටය කප් තුර අද උයන් තුල තියේ
අඳුර තරම් එළියක් ආදරෙන් පිරි ළයේ
තව කොතැනද කියනු මැනවි හැඟුම් ඉතිරියේ...

රතැඟිලි තුඩු රන් මුදු ලා මොටද සරසවා...
මහ මැදුරක දොර‍ටු තුලින් පිවිසි රෑ දිවා
දන සම්පත් සිඳී ගියත් පලක් ලොව නැතේ
ආදරයෙන් අමතනු මට ඇතේ එයම මට ඇතේ

සින්දුව අහන්න...

Read More!

සඳ.....

පෝය පහකින් ආයේ එන්නම් කියා පිටත් වූවද එලැඹෙන පොහොයක් ගානේ "අනේ මව් රටේ උන්නානම් පන්සලකට ගොහිං මලක් පහනක් පූජා කරනවා නේදැයි" සිතේ. මිනිස් සිත පාපයට ඇදෙන්නේ කාන්දමක් මෙනි. කරණවැමියාට මඛාදේව රජු standing instruction එකක් දී තිබුණේ නර කෙසක් දු‍ටු විගසම red alert එකක් දෙන පරිද්දෙනි. අනතුරු හැඟවීම ලැබුණු සැනින් රජකම දූපුතුන්ට පවරා වනවැද උට්ඨාන වීර්‍යයෙන් භාවනා කොට බඹළොවත් ඉපදිණි. අප්පා කලදේ පුතා නොකලොත් ඌ නොට්ටිගේ පුතා වේයැයි කිව්වහේ red alert ආ කල පුතුන් දෙන්නත් ඒ මගම ගියා. පස්සෙන් පහු පොඩි රිවීව් එකක් දා බලනකොට බඹලෝකේ හිටි මඛාදේව රජ්ජුරුවන්ට පෙණුනා මේ වැඩේ දිගටම කරගෙන යන්න කෙනෙක් නැතිවෙන තත්වයක් මනුලෝකේ - ඕං ආයෙම නිමි කුමාරයා වෙලා මේ ලෝකෙට ආවා චාරිත්තරේ නොකඩවා අරන් යනු පිණිසම.

ඔහොම නිමි කුමාරයා වෙලා බොහෝ පින් දහම් කරන් ඉන්නකොට කාටත් වාගේ කුමාරයාටත් සැකයක් ආවා "මේ කරන එව්වායින් පලක් වෙදැයි" කියලා. කළින් නිමි කුමාරයාගේ ලොක්කා වෙච්චි සක්‍රයාට මේක දැනුනාම අනෙක් වැඩ පස්සට දාලා "මුන්නැහේට පෙන්නන්නම් පවේ පිනේ විපාක" කියලා, හිතුවා නිමි කුමාරයාව පොඩි චාරිකාවක් එක්ක යන්න. සඳුදා උදේ මීටිමේදී බොසා "OK guys we have a good news and a bad news" කියලා, බෑඩ් නිවුස් දෙකක්ම දෙන්නැහේ නිමි කුමාරයාව චාරිකාව එක්ක යන්ට යවාපු රථාචාරී මාතලී ඇහුවා "ඉස්සෙල්ලා අපායටද දෙව්ලොවටද යන්ට ඕනෑ" කියලා නිමි කුමාරයාගෙන්. අපිත් සඳුදාට Bad news first කියන්නැහේ මුන්නැහෙත් කියාපි "අපායම මුලින් බලමු"යි කියා.

ඕං ඉතින් නිරයන් බලාන ගිහිං ගිහිං, දිග, පළල හා ගැඹුර සැට යොදුන බැගින් වූ ඉඹුල් වනවලින් පිරී ඇති, "ඉඹුල්වන" නිරයට ආපි. මේකේ ඉඹුල් ගස්වල එක් පැත්තක ගිනිගෙන දැවෙන උඩට හැරවූ උල් කටුත් අනෙක් පැත්තේ එවැනිම වූ පහතට හැර වූ කටුත් තියේ. අකුසල් කළ ගැහැණියකට හිස සිට පය දක්වා ගිනියම් වූ ආභරණ පළන්ඳන යමපල්ලෝ ඔවුන් අත ඇති යගදාවෙන් පහර පන්සීයක් ගසා ඉඹුල් ගසට නංවති. එහි කටු ඇනී ලෙයින් තෙත්ව හඬ හඬා බසින අතරේ ඇයට පෙම්බැඳි පුරුෂයාටද එසේම කරති. දෙදෙනාම ගව්වක් උස් වූ ඉඹුල් ගසේ නගිමින් බසිමින් මියයමින් උපදිමින් විපාක විඳිති. එහෙව් වදයක් දැක තැතිගත් කුමාරයා දැකලා මේං මෙහෙම විස්තරයක් මාතලීත් කියාපි "මහරජ… මොවුන් මිනිසුන්ව සිටි කළ තම තමන්ගේ බිරින්දන් හා ස්වාමිපුරුෂයින් රවටමින් පර අඹු හා පරපුරුෂ සේවනයෙහි යෙදුනවුන්" යැයි පහදා දුනි. එතනිං ගියහම "මොවුන් මෙසේ විපාක විඳ නරකයෙන් ගොඩ වුවද පන්සියයක් ජාති නපුංසකව උපදින බව" ත් කීවා.

චාරිකාව නිමකර හො‍ඳෙයි නරකෙයි ප්‍රථිඵල දෙකම දැකගත්තු නිමි කුමාරයා, සැකක් නැතිව, විචිකිච්චා මගෑරලා පින් දහම් වල යෙදිලා ආයෙමත් red alert ආවහම චාරිත්තරේ ඉස්සරහටම අරන් ගියා.

උතුරු සළු හැඳ... උතුරු සළු හැඳ පොරවලා උතුරු දම් හද තවරලා පතුරණා මුදිතා සිනා මිතුරියේ ඔබ දු‍ටුවෙමී සරණ සිල් ගෙන අරණ තුල උන් උවැසියන් මැද්දේ ගුවන තරුපිරි වැරුණ සඳ සේ සිටි පබාවතියේ... සඳසේ සිටි පබාවතියේ වීතරාගී හදවතකි ඇස නැත සරාගී රස විඳින්නේ දෑත සංවරලෙස තබන් මා වෙත සෙමින් පියවර නගන්නේ නුමුමුණන්ණෙමි වදනකුදු මම ඔබට ඇති අපමණ දයාවෙන් ඉවත් වන්නෙමි වෙහෙර බිම ඇති නොකිලිටි සුදු වැළි තලාවෙන් ගුණසේන කඩිගමුව / සිසිර සේනාරත්න

පියවර තබනා හඬින්... පියවර තබනා හඬින් පවා මට ඔබා හඳුනා ගත හැකි නම් මා වෙත හෙලනා නෙතින් නුරා මට ඔබ හැඳිනිය නොම හැකිදෝ එනමුදු හිතවත මුනිවත රකිමි සමාවෙන්න මා අන්සතු ලඳකි උදේ දිවාරෑ රසබස් මුමුණා සුවයහනක සතපන හැටි දනිමි නිබඳව ඔබේ හද සනහස ගෙනෙනා රස සිලිලාරය මම බව දනිමි එනමුදු හිතවත මුනිවත රකිමි මින්දද හීයේ පස්මල් සුවඳයි නුරාව වැහෙන ඔබෙ නෙතු කැල්මයි නිහඬව ගෙන එන ඔබේ ඇරයුමයි මගෙ සිත දනිතත් මුනිවත රකිමි සමාවෙන්න මා අන්සතු ලඳකි ත්‍යාගා එන් එඩ්වඩ්/චන්ද්‍රසේන රංගේ/ස්ටැන්ලි එම් ප්‍රනාන්දු

Read More!